Waarom verliezen NIEUWE robotstofzuigers hun vermogen, en is dat altijd een slecht teken? Persoonlijke ervaringen en voorbeelden.

Hallo alle lezers van dit project! In deze review ga ik dieper in op een belangrijk en ongetwijfeld interessant onderwerp voor velen. Namelijk: waar gaat de energie van een robotstofzuiger naartoe en waarom de geclaimde duizenden, of zelfs tienduizenden, Pascal niet altijd overeenkomen met de werkelijke zuigkracht van de robot. Laten we beginnen!

Hoe zuigt een stofzuiger en hoe wordt het vermogen gemeten?

Eerst zal ik je vertellen welke methoden ik ken om vermogen te meten. Bijvoorbeeld, in Dreame testlabIn de winkel die ik vorig jaar bezocht, wordt de zuigkracht gemeten met een draagbare differentiële drukmeter. De slang van het apparaat wordt in de ventilatieopeningen gestoken waar de hoofdturbine van de robot zich bevindt, waarna de differentiële druk wordt gemeten. Deze waarde wordt vervolgens in promotiemateriaal weergegeven als zuigkracht of zuigvermogen.

Het is belangrijk om hier even een kleine zijsprong te maken en het fysische fenomeen van drukverschil wat uitgebreider te bespreken. Het vormt de basis voor de werking van elke stofzuiger. Wanneer de motor de turbine aandrijft, perst deze lucht uit de binnenkamer, waardoor een vacuüm ontstaat – de druk binnenin wordt lager dan de atmosferische druk. Als gevolg hiervan wordt de omgevingsdruk (atmosferische druk) letterlijk door de zuigmond de stofzuiger in geperst. Samen met deze luchtstroom worden stofdeeltjes, pluisjes, haren en ander klein vuil opgevangen. Uiteraard niet zonder de hulp van de borstels van de stofzuiger.

Laten we nu terugkeren naar de testlaboratoriummethode. Naar mijn mening is die niet helemaal correct, omdat de druk die door de turbine wordt gegenereerd, of de luchtstroom van de turbine naar de zuigmond van de robot, in ieder geval door een ventilatiekanaal, de stofafscheider, het filtersysteem en de turboborstel gaat. Dit betekent dat er bepaalde obstakels in het luchtstroomtraject zitten die aerodynamische verliezen in stofzuigers veroorzaken.

Daarom gebruiken veel testers alternatieve methoden om de zuigkracht van robots te meten. Een nauwkeurigere methode is naar mijn mening om de zuigkracht te meten bij de ingang van de robot, specifiek vóór de turboborstel, op de plek waar deze het oppervlak raakt. Dit is het gebied waar de stofzuiger daadwerkelijk de vloer schoonmaakt. Dit geeft een nauwkeurigere meting en wijkt vaak af van de door de fabrikant opgegeven waarde in Pascal. Andere methoden omvatten ook luchtstroom, luchtvolume en andere gerelateerde parameters.

Maar persoonlijk heb ik het meeste vertrouwen in de zogenaamde kierentest. Daarbij wordt los vuil in kieren van verschillende diepten gegooid, waarna de robotstofzuiger, door deze kieren te bewegen, zijn werkelijke vermogen om stof en vuil op te zuigen demonstreert.

Dit betekent dat we de echte zuigkracht krijgen die we in het dagelijks leven nodig hebben. Je zult het er immers mee eens zijn dat als een robot beweert 150.000 Pascal te hebben, maar geen zand of stof tussen de vloertegels kan opzuigen, hij niet echt zo krachtig is.

Eerste waarnemingen van vermogensverlies

Nu mijn observaties. Er waren vier belangrijke punten.

De eerste is toen ik aan het dirigeren was. Vergelijkende test van robotstofzuigers uit 2021Er werd een test gedaan waarbij de hoeveelheid zand die op tegels werd verzameld, werd vergeleken. Stel je mijn verbazing voor toen de krachtige Dreame Z10 Pro robotstofzuiger, met een geclaimde zuigkracht van 4000 Pascal, naar mijn mening slechter presteerde in het opzuigen van zand dan alle andere robots, die een zuigkracht van 2500-3000 Pascal claimden. Sterker nog, de robot zoog het zand niet uit kieren, in tegenstelling tot de andere modellen.

De tweede observatie is nog interessanter. Deze kwam aan het licht tijdens een review van de Tefal X-plorer Series 95 robotstofzuiger. Deze robot claimt een indrukwekkende zuigkracht van 12.000 Pa, wat, voor zover ik weet, een record was op de markt ten tijde van de introductie in 2021. Een ander interessant detail is dat hij wordt geleverd met drie turboborstels, elk met een ander ontwerp.

Bij elk van hen liet de robot compleet verschillende resultaten zien op de spleettestbank:

• Met de borstel met borstelharen kon de robot vuil uit spleten van 2 en 4 mm diep opzuigen.
• Met een siliconenborstel behaalde hij een vergelijkbaar resultaat.
• Maar dankzij de zachte borstel wist de robotstofzuiger zelfs uit een opening van 10 mm vuil te verwijderen.

Ik zal later uitleggen hoe dit is gebeurd, maar nu over de derde observatie. En die betreft wederom iets anders. Dreame Z10 ProHet punt is dat deze robotstofzuiger qua uiterlijk erg veel lijkt op zijn broertje. Dreame L10 ProDe Z10 Pro kon echter slechts gedeeltelijk vuil verwijderen uit een spleet van 4 mm in de spleettest, terwijl de L10 Pro erin slaagde om zelfs uit een spleet van 10 mm gedeeltelijk vuil te verwijderen.

Je vraagt ​​je misschien af: "Hoe kan dat?" En ik zal het je uitleggen: de Z10 Pro heeft een groter vermogensverlies dan de L10 Pro. Hoewel beide een vermogen van 4000 Pa claimen en de vorm van de borstels en de robots zelf exact hetzelfde zijn.

De vierde observatie is de meest recente en geldt voor vrijwel alle nieuwe robotstofzuigers vanaf ongeveer 2024. Het topmodel van die tijd komt dan op de markt. Roborock S8 MaxV Ultra met 10.000 Pascal en blijkt veel zwakker te zijn dan het vlaggenschip van 2022. Roborock S7 MaxV Met een geclaimde 5100 Pascal komt er in 2025 een nieuwe marktleider op de markt. Dreame X50 Ultra Complete, wat wordt aangegeven als 20.000 Pa en blijkt zwakker te zijn dan het vorige vlaggenschip uit 2024. Dreame X40 Ultra Complete, waarvan werd beweerd dat ze 12.000 Pascal hadden. Het blijkt dat Ecovacs Deebot X2 PRO met 8300 Pascal en, zoals verwacht, vertoont hij minder werkelijke zuigkracht dan Ecovacs Deebot X1 Omni, die slechts 5000 Pascal bevatte.

Zie je de kracht? Ik zie hem ook niet, maar hij is er wel!

En nu komen we bij het eigenlijke onderwerp van de vraag: "Waar gaat de zuigkracht van robotstofzuigers naartoe, of waar gaat die verloren?"

Waar blijft die grote, verklaarde macht?

Mijn eerste vermoeden is dat ingenieurs bij verschillende bedrijven hebben besloten om prioriteit te geven aan andere belangrijke eigenschappen van robotstofzuigers, namelijk het vermogen om grotere stukken vuil van de vloer op te zuigen en vastzittend haar en dierenharen uit de borstels te verwijderen. Hier is een duidelijk voorbeeld.

Ik raad aan om de videoversie van deze recensie te bekijken voor een beter begrip van de details:

Er zijn drie nieuwe robotstofzuigers: Roborock Saros 10R, die een resultaat van 8 mm op de testbank liet zien, gedeeltelijk met de opgegeven 20.000 Pascal, de Dreame X50 Ultra Complete, die hetzelfde resultaat liet zien met dezelfde Pascal, en Roborock Saros Z70 die met een beweerde 22.000 Pascal een gedeeltelijke overbrugging van 10 mm kon realiseren.

Iedereen die deze reviews op het kanaal heeft bekeken, heeft waarschijnlijk gemerkt dat de Roborock Saros Z70, ondanks zijn superkrachtige ontwerp, tijdens de tests verschillende fouten vertoonde doordat de turboborstel verstopt raakte. Dit doet me denken aan de Tefal die ik in mijn observaties noemde. Het probleem is dat de ingenieurs een smalle opening tussen de borstel en de robotbehuizing hebben gecreëerd. Ja, hij is krachtiger en de dikke borstel van de Tefal heeft een hoger vermogen. Maar met dit ontwerp raakt de borstel verstopt door grotere deeltjes, zoals kattenbakvulling of droogvoer.

Ik ga het probleem simuleren met de drie robots die ik vergelijk. Neem bijvoorbeeld een dopje van een viltstift. Bij mij thuis is dat een veelvoorkomend probleem, omdat ik een kind in huis heb. Het blokkeert direct de borstel van de Roborock Saros Z70. De Saros 10R heeft dit probleem niet, omdat er een opening is tussen de borstelhelften voor het verwijderen van haren, waardoor hij grotere stukken vuil van de vloer kan opzuigen. De Dreame X50 Ultra Complete heeft ook geen problemen met het dopje, omdat er een grote opening tussen de borstels zit.

Laten we eens iets groters nemen. Bijvoorbeeld een kiezelsteen, maar het kan ook een LEGO-blokje of ander groter vuil zijn. De Saros Z70 kan het niet opvangen, en de 10R met zijn grotere bodemvrijheid ook niet, maar de borstels van de Dreame X50 kunnen zelfs deze steen wel opvangen, net zoals ze grotere stenen aankunnen.

Uiteindelijk Mijn eerste conclusie is dat de zuigkracht van robotstofzuigers afneemt door de grotere ruimte tussen de borstels en de behuizing.Maar hierdoor kunnen de robots haren en vacht wegborstelen, grotere stukken vuil oppakken en, belangrijker nog, voorkomen dat ze door vuil worden geblokkeerd. Voor mij is dit een overtuigend argument voor een klein stroomverlies, als dat tenminste niet significant is.

De tweede oorzaak van vermogensverlies is een niet-zwevend of stationair centraal borstelblok.De meeste robotstofzuigers, vooral de moderne modellen, en met name die in het midden- en hogere prijssegment, zijn uitgerust met een beweegbare turboborstel. Hierdoor hecht de borstel beter aan de vloer, wat resulteert in een hogere zuigkracht vlak onder het vloeroppervlak.

Soms bedenken ingenieurs een halfslachtige oplossing, waarbij de centrale borstelunit zelf niet zweeft, maar alleen de schraper beweegt. Deze aanpak voorkomt echter geen stroomverlies. Bijvoorbeeld de nieuwe 3i P10 Ultra Met een opgegeven vermogen van 18.000 Pascal behaalde de robot slechts een resultaat van 2 mm op de spleettestbank. En naar mijn mening komt dit precies door het vaste centrale borstelblok. Hetzelfde probleem en zulke lage testresultaten zijn ook waargenomen bij andere robots met vaste turboborstelblokken, bijvoorbeeld... Xiaomi Mijia M30 Pro c 7000 Pascal. Over het algemeen is een vast centraal borstelblok, op enkele zeldzame uitzonderingen na, altijd een slecht idee.

De derde reden voor vermogensverlies is het aerodynamische verlies als gevolg van de locatie, grootte en dikte. HEPA-filter, evenals andere componenten die bij het zuig- en filtersysteem horen..

Kijk, alle robots hebben verschillende eigenschappen, zelfs binnen hetzelfde merk:

Soms plaatsen ze het HEPA-filter aan het uiteinde, soms verplaatsen ze het naar boven, soms maken ze het groter, soms kleiner, soms dikker, soms dunner. Soms installeren ze een gaasfilter voor het HEPA-filter, soms verwijderen ze het. We zouden eindeloos kunnen discussiëren over welke ontwerpke oplossing het meest effectief en optimaal is, maar ik heb geen duidelijke correlatie kunnen ontdekken.

Het lijkt erop dat hoe kleiner het HEPA-filter, hoe hoger het vermogen wanneer de stofcontainer leeg is. Maar dan raakt het filter sneller verstopt en begint de motor te haperen, waardoor de zuigkracht afneemt. Veel experts zijn van mening dat een HEPA-filter aan de bovenkant zorgt voor een rechte, schone luchtstroom met minimale aerodynamische verliezen. Ik kan echter ook wijzen op veel robots met een HEPA-filter aan de bovenkant die onvoldoende vermogen leveren en waarvan het filter snel verstopt raakt.

De stofafscheiders zelf variëren sterk in grootte tussen de robots, en sommige hebben zelfreinigende luiken die vaak verstopt raken met vuil, waardoor de stofafscheider onder druk komt te staan ​​en de zuigkracht afneemt.

Een duidelijk voorbeeld uit de praktijk zijn de testresultaten van de visueel zeer gelijkende Dreame Z10 en L10 Pro. Ondanks hetzelfde ontwerp hebben ze verschillende stofopvangbakken en HEPA-filters. De ene robotstofzuiger is zelfreinigend en heeft daarom vensters in de stofopvangbak, de andere niet. De zelfreinigende variant bleek minder krachtig. Over het algemeen is het ontwerp van het zuig- en filtersysteem de meest onvoorspelbare oorzaak van vermogensverlies, en het is onmogelijk om het werkelijke zuigvermogen nauwkeurig te voorspellen; alleen individuele tests van elk model kunnen dit uitwijzen.

Nou ja dan De vierde reden is natuurlijk puur marketing.Niet alle merken spelen eerlijk. Dit geldt vooral voor merkloze producten en budget-OEM's. Ik heb tientallen productvermeldingen gezien van bekende budgetrobots, vermomd als robots met een zuigkracht van 2500-3000 Pascal, alleen met een sticker van een ander merk en in een andere kleur. En dan is er nog de geclaimde zuigkracht, minstens twee keer zo hoog, met een identiek ontwerp. En dat is nog maar het begin. Marketeers kunnen nog veel grotere ambities hebben. Ik raad aan om ofwel praktijktests te bestuderen, of, idealiter, dergelijke robots te vermijden.

Dat is alles wat er te zeggen valt over het vermogen van robotstofzuigers en de redenen voor het vermogensverlies. Als je de video aandachtig hebt bekeken, zul je waarschijnlijk begrijpen dat vermogensverlies niet altijd slecht is, en deze trend zal zich naar verwachting in de nabije toekomst voortzetten totdat fabrikanten overstappen op een fundamenteel nieuw ontwerp met een grotere batterijcapaciteit, betere turbine-eigenschappen en andere gerelateerde parameters.

Ik wil daar ook nog aan toevoegen dat je niet altijd alleen op de zuigkracht van een robot moet vertrouwen. Tests tonen vaak aan dat droogreiniging op harde oppervlakken en tapijten even effectief is, terwijl de zuigkracht van een robot in een kierentest aanzienlijk lager is. Het is belangrijk om zelf te bepalen of de testresultaten echt belangrijk zijn, of dat je ze kunt negeren gezien de andere testresultaten.

Dat is alles wat ik wilde zeggen. Als je vragen, opmerkingen of, nog beter, een onderbouwde mening hebt over waarom robotstofzuigers stroom verliezen, hoor ik die graag in de reacties. Bedankt voor jullie aandacht en veel winkelplezier! Tot ziens!